Samanyolu’nda uzun periyotlu geçici radyo kaynakları (LPT) sınıfında yer alan LPT J1555−5631, 62,2 dakikalık bir döngüyle güçlü radyo dalgası darbeleri yayarken yakalandı. Çalışmada, kaynağın her çevrimde biri daha uzun diğeri daha kısa olmak üzere iki darbe ürettiği ve iki darbe arasındaki faz ayrımının 165,4° olduğu belirlendi.

LPT J1555−5631: 62,2 dakikalık döngü ve çift darbe

LPT’ler, radyo dalgalarında düzenli aralarla gelen uzun parlak atımlar sergileyen ve çoğu zaman uzun süreli izlemelerde tekrar yakalanması zor olan kaynaklar olarak tanımlanıyor. LPT J1555−5631 ile ilgili yeni analizde, MeerKAT ve ASKAP verileri üzerinden periyodun 62,2 dakika olduğu raporlandı. Ayrıca her çevrimde iki farklı darbenin gözlendiği; bunlardan birinin “ana darbe” (main pulse), diğerinin ise “ara darbe” (interpulse) olarak ayrıldığı aktarıldı.

Josep Maria Vergès ve Míriam Salas-Altès: Katalonya’daki Font Major mağarasında 280 Paleolitik motif
Josep Maria Vergès ve Míriam Salas-Altès: Katalonya’daki Font Major mağarasında 280 Paleolitik motif
İçeriği Görüntüle

Daha önemlisi, darbeler yalnızca zamanlamada farklılaşmıyor: Kutuplaşma özellikleri de ayrışıyor. Ana darbe ile ara darbenin farklı dairesel kutuplaşma davranışı sergilediği; ara darbede dairesel kutuplaşmanın yaklaşık tamamına yakınının öne çıktığı bildirildi. Bu tablo, kaynağın manyetik alanıyla ilişkili bölgelerden yayılımın her iki kutup çevresini de işaret edebileceğine dair bir işaret olarak değerlendirildi.

Darbe aralığı 180° değil: manyetik yapı daha karmaşık olabilir

Kaynağın manyetik alan geometrisini anlamaya yönelik çıkarımlardan biri, ana ve ara darbeler arasındaki faz ayrımının 180°’lik “beklenen” değerden farklı çıkması. Yapılan hesaplamalarda, iki darbe arasında 165,4° faz ayrımı olduğu raporlandı. Çalışmada, 180° ayrımının daha kolay biçimde standart dipol manyetosfer senaryosuyla açıklanabileceği; ancak ölçülen sapmanın daha karmaşık bir manyetik alan yapısına işaret edebileceği belirtildi.

Bu nedenle LPT J1555−5631 için kullanılan yorumlardan biri, nesnenin “neredeyse dik rotatör” düzeniyle tutarlı olabileceği yönünde. Bu yaklaşımda, nesnenin rotasyon ekseniyle manyetik ekseninin neredeyse dik olabileceği varsayımı öne çıkıyor. Araştırma, LPT’lerde gözlenen düzenlilik ile birlikte kutuplaşma ve faz ayrımı gibi detayların, farklı mekanizmaların ya da farklı nesne tiplerinin söz konusu olabileceği ihtimalini de güçlendirdiğini vurguluyor.

Çalışma, The Astrophysical Journal’da yayımlandı.