Bilim dünyasında yeni bir çalışma, ev kedilerinin melemelerinin yalnızca “hissedilen bir duygu” olmadığını; insan varken daha sık meleyerek iletişim kurmaya yöneldiğini gösteriyor. ScienceAlert’in aktardığı araştırma, Brezilya’daki São Paulo Üniversitesi’nden davranış uzmanlarının 38 ev kedisiyle yürüttüğü deneye dayanıyor.
İnsan varken meleme sayısı belirgin biçimde artıyor
Çalışmada, her biri pet kedi olan toplam 38 hayvana, kedinin kendi başına çözemeyeceği bir problem verildi: Küçük bir plastik kutu içinde, koku ve görünümüyle erişilebilir bir ödül vardı; ancak deliklere rağmen kedinin yiyeceğe ulaşması mümkün değildi. Kutunun içindeki ödüle ulaşmak için yalnızca insanın sağlayabileceği bir “araç” gerekiyordu.
Araştırmacılar, deneyi iki farklı durumda gözlemledi: İnsan kedinin yanında bulunup dikkatini ayırmazken ve oda boşken. Sonuçlar, insanın bulunduğu koşulda meleme/ miyavlamaların belirgin biçimde arttığını gösterdi. ScienceAlert’in aktardığı verilere göre kedi, insan varken toplam 86 kez meledi; insan yokken bu sayı 20’de kaldı. Ayrıca insan varken meleme olasılığının 16’nın üzerinde arttığı ifade edildi. Çalışma bulguları, kedilerin melemelerinin kedi-insan etkileşiminde iletişimsel bir rol oynayabileceğine işaret ediyor.
Miyavlar “yanıt bekleyen” bir iletişime benziyor
Araştırmacılar, kedilerin melemeleri sırasında sergiledikleri davranışlara da baktı. ScienceAlert’e göre kediler çoğu zaman bakışlarını insana yöneltiyor; kimi durumlarda insanı beklerken bir yandan da ödül kutusuna bakarak iletişim kuruyor gibi görünüyordu. İnsan odada yoksa kedilerin ise daha çok durup kapıya bakmaya zaman ayırdığı belirtildi.
Bu gözlemler, kedilerin miyavlarının rastgele bir ses çıkarma ya da yalnızca “rahatsızlık bildirimi” olmadığını; kimin yanlarında bulunup bulunmadığına göre davranışlarını ayarlıyor olabileceklerini düşündürüyor. Makalede kullanılan yorum da, kaydedilen miyavlamaların büyük bölümünün belirli bir “hedefe” yöneldiğini ve alıcıya özgü işaretleşmeye uyduğunu söylüyor.
Çalışmanın, sayıların ve bulguların genellenebilirliği açısından bazı sınırlılıkları olduğu da aktarılıyor: Araştırma görece küçük bir örneklemle yürütülmüş ve araştırmacılar özellikle daha önce yiyecekle ilgili melemeleri sık olan kedileri seçmiş. Bu nedenle sessiz kalan kediler üzerinde aynı etkinin aynı netlikle görülüp görülmeyeceği ileri araştırmalarla netleşebilir.
Araştırma, Animal Behaviour dergisinde yayımlandı. ScienceAlert haberindeki veriler, Animal Behaviour’daki birincil çalışmaya dayandırılıyor; ancak bu metinde yer alan sayısal ayrıntıların birebir doğrulaması için birincil makaleye erişim sağlanmadı.




