Katalan yönetmen Carla Simón, yıllardır kişisel ve gerçekçi hikâye anlatımıyla öne çıkan bir isim olarak biliniyor. Simón’un kendi hayat deneyimlerinden esinlenen yeni filmi Romería, aile, kimlik ve topluluk gibi evrensel temalara odaklanırken, meselenin merkezinde “cevap aramak” değil “hatırladıkça daha da karmaşıklaşmak” fikri var.
Romería’da sırdan çok belirsizlik var
Filmin gündeme taşıdığı ilk soru, aile içinde uzun süredir konuşulmayan sırlar. Ancak Simón, bu güçlü önermeyi farklı bir yere taşıyarak daha çok şunu kurcalıyor: Yaşayanların, aramızdan ayrılanları gerçekten anlayabilmesi mümkün mü? Marina’nın neredeyse sürekli tekrar eden tereddüdü de tam bu noktada hikâyenin duygusal omurgasını oluşturuyor. Akrabalarından aldığı her bilgi, ebeveynlerine dair farklı bir tablo çiziyor; bu durum da hafızanın deneyimlere dayanması ve deneyimlerin kaçınılmaz olarak öznel olması temasını güçlendiriyor.
Marina’nın arayışı suçluluk ve yasla derinleşiyor
Marina, ailesine ne kadar yaklaşırsa duyduğu belirsizlik de o kadar büyüyor. Şekillenmeye başlayan duygular; yıllarca bastırılmış gibi duran yoğun bir suçluluk ve birikmiş yas gerçeğini ortaya çıkarıyor. Buna paralel biçimde, aile etkinliklerine katılsa bile kendini hiçbir zaman tam olarak ait hissetmemesi dikkat çekiyor. Bazı yakınlarının onun varlığını dahi kabul etmemesi, arka plandaki gerilimi görünür kılıyor. Film bu noktada, hikâyenin “anlaşılabilirliğini” artıran ölçülü bir gerilim dili kuruyor.
Drama yerine sessiz anlar öne çıkıyor
Romería’nın en büyük gücü tanıdık bir kalıba yaslanmak değil; ince ayrıntıların ağır basması. Büyük yüzleşmelerin yerini çoğu zaman daha sakin sahneler alıyor ve bu sessizlikler, duygunun en yoğun aktarıldığı alanlara dönüşüyor. Romería, büyük bir gösteri ya da yükselen bir patlama aramak yerine oyuncuların gücüne yaslanarak, duyguyla yüklü anlatımı daha kontrollü biçimde ilerletiyor.
Marina’yı sahneye taşıyan performans
Marina rolünde Llúcia Garcia, büyük hamlelerden çok dinleyerek kurduğu incelikle öne çıkıyor. Karakterin temel gücü, diğerlerinin ebeveynler hakkında anlattıklarını “içine alması”. Bu yüzden Garcia’nın tepkileri ve zamanla karşılık vermeye başladığı anlar, Marina’nın gerçek hayata tutunduğu noktalar oluyor. Konuşmasa bile yüz ifadeleri, karakterin hislerini ve izleyicinin bilmesi gereken duygusal bilgiyi tek başına taşıyabiliyor.
Film ilerledikçe Romería daha stilize bir tona kayıyor; üçüncü bölüm ise daha iddialı bir enerjiyle hafıza ile hayal gücünün sınırlarını bulanıklaştırıyor. Bazı izleyicileri rahatsız edebilecek bu yönelim, Marina’nın duygusal yolculuğunu ileri taşımaya yardımcı oluyor. Öte yandan Romería, hızlı akan bir macera ya da kolay tatmin eden cevaplar arayanların beklentisini karşılamayabilir. Film, tam da belirsizliğin içinde ilerlemeyi seçiyor; eğlence vaat etmektense, “nasıl devam edilir?” sorusunu daha içten bir yerden kuruyor.
Romería şu anda New York ve Los Angeles’ta gösterimde. Film, 1 Temmuz itibarıyla daha geniş pazarlara yayılacak.