Jackass: Best & Last, adından da anlaşılacağı gibi seriye dair defteri kapatmaya odaklanan bir final havası taşıyor. Film, yıllar önce ortaya çıkan karakter ve dinamikleriyle bağını koparmadan, aradan geçen zamana rağmen bu dünyayı ayakta tutan şakacı ruhu yeniden hatırlatıyor. Ortaya çıkan yapı, bir yandan sevilen eski anıları geri getirirken bir yandan da “veda” duygusunu öne çıkaran anlarla dikkat çekiyor.
Yapım, genel olarak daha çok bir saygı albümü gibi ilerliyor: Tanınmış eski gagalardan izler taşırken yeni görüntüler ve yeni şakalar da ekleniyor. Böylece film, yalnızca Jackass evrenine değil; bu ekibin belirlediği şaka dilinin kendisine de bir kapanış jesti yapıyor. Büyük şoklar ve tuhaf anların merkezinde çoğu zaman Johnny Knoxville bulunuyor; onun coşkusu, hem şakalaşmanın hem de risk almanın bir imzası gibi duruyor.
Johnny Knoxville merkezde
Yeni bölümlerde de en vurucu anlar çoğunlukla Knoxville etrafında dönüyor. Gülmekle karışık tehlikeyi göze almayı sağlayan liderlik refleksi, kimi sahnelerde açıkça hissediliyor. Özellikle lie detector elektrikli sandalye ile bağ kurulan anlarda, hikâyenin komedi tarafı aniden daha kırılgan bir duyguya dokunuyor.
Yeni şakalar var ama asıl mesele “veda”
Filmdeki konuşma kısımlarının büyük kısmı, tek başına yeni bir anlatı kurmaktan ziyade daha önce çekilmiş görüntülere köprü oluyor. Bu yaklaşım, yapımın tonuyla uyumlu; ancak serinin bugüne kadarki birçok veda anısı düşünülünce tanıdık bir his de yaratabiliyor. Yine de Jackass: Best & Last, yaş alma ve arkadaşlık bağlarının değişen doğasına dair duygusal bir pencere aralıyor.
Her ne kadar film, aşırı riskli şaka anlayışının sınırlarını yine zorlasa da bu kez “aynı hız” her yerde yakalanmıyor. Ekipteki herkesin artık daha olgun bir dönemde olduğu hissi, bazı komik anların etkisini gölgeleyebiliyor. Buna rağmen film, şakaların içinden geçen o hafif hüzünle kendini farklılaştırmayı başarıyor.
Seriyi sevenlere güçlü bir son
Jackass: Best & Last yeni izleyicileri hemen yakalamayı hedeflemiyor; daha çok serinin uzun süredir takipçilerine sesleniyor. Bir süredir bu evrenin içinde büyümüş olan seyirciler için nostalji duygusu belirgin şekilde güç kazanıyor. Film; nostaljik, eğlenceli ve yer yer tatlı bir kapanış arıyor. Komedi dozu her açıdan önceki işlerin yerini doldurmasa da, yine de yeterince “silly” an ve dozunda bir duygu içerdiği için bu seriyi sevenler açısından kaçırılmaması gereken bir final niteliğinde.